مناسب برای: پروژه‌هایی که یک طرف دارای محدوده/مجوز و طرف دیگر دارای سرمایه/تکنولوژی/تیم اجرایی است.

ویژگی‌ها:

• تشکیل شرکت مشترک یا قرارداد مشارکت
• تقسیم سهم براساس آورده (محدوده، نقدینگی، تجهیزات، دانش فنی)
• سازوکار تصمیم‌گیری و حق امضا باید شفاف باشد

مزیت: هم‌افزایی سرمایه و تخصص، امکان توسعه سریع‌تر.

مناسب برای: زمانی که سرمایه‌گذار به‌جای سهام‌داری، سهمی از محصول یا سود را دریافت می‌کند.

مدل‌های رایج:

• خرید تضمینی محصول (Offtake) با فرمول قیمت‌گذاری
• مشارکت در سود خالص با KPI و حسابرسی
• دریافت سهم مشخص از تناژ/کیفیت محصول

مناسب برای: کارفرمایی که مالک معدن است اما اجرای عملیات را برون‌سپاری می‌کند.

انواع پرداخت:

• ریالی/دلاری به ازای تن (Unit Rate)
• مدیریت + کارمزد (Cost Plus Fee)
• پیمان با KPI (پاداش/جریمه بر اساس تولید، توقفات، کیفیت)

• EPC: طراحی + تامین + ساخت با مسئولیت یکپارچه پیمانکار
• EPCM: مدیریت طراحی/تامین/ساخت با کارفرما (انعطاف بیشتر)
• PMC: مدیریت پروژه و کنترل پیمانکاران متعدد

مناسب برای: احداث کارخانه فرآوری/کنسانتره یا توسعه معدن.

مناسب برای: زمانی که سرمایه‌گذار کارخانه را می‌سازد و برای مدت مشخص بهره‌برداری می‌کند.

• BOT: ساخت، بهره‌برداری، واگذاری
• BOO: ساخت، مالکیت، بهره‌برداری (بدون واگذاری)
• BOOT: ساخت، مالکیت، بهره‌برداری، واگذاری

مزیت: کاهش فشار سرمایه‌ای کارفرما و تسریع اجرا.

در پروژه‌های بزرگ، معمولاً ترکیب مدل‌ها اجرا می‌شود: بخشی سرمایه‌گذاری، بخشی تسهیلات، بخشی پیش‌فروش/Offtake.

• محدوده تعهدات طرفین (سرمایه/تجهیزات/مجوز/نیروی انسانی)
• معیارهای کیفیت محصول و روش اندازه‌گیری (QC/QA)
• فرمول قیمت‌گذاری و تسویه‌حساب
• مدیریت ریسک‌ها (حقوقی، محیط زیست، توقفات، نوسان بازار)
• خروج شریک (Exit) و حل اختلاف